หนูกระปุกตั้งฉ่าย

มาเขียนกลางดึก ก่อนนอน เพราะไม่อยากให้ลืมเรื่องของวันนี้

เรื่องที่ดีหลังจากเจออะไรต่อะไรมาก็ไม่รู้ ตลอดช่วงสองอาทิตย์

วันนี้เป้นวันสุดท้ายที่ปุกต้องส่งสัมมนา100%  ปั่นเป็นเจ้าเข้าเลย

นอนตี2 ตี3 มาหลายคืน(ก็จัดตารางตัวเองไม่ดีนิ) มาปั่นตอนท้าย

แต่แล้วก่อนเที่ยงของวันนี้ ขณะ เครียดอยู่หน้าคอม มีเสียงของพ่อดังขึ้น

"จะกินอะไรมั๊ย พ่อจะไปกินก๋วยเตี๋ยว เอามั๊ย"

"เอาพ่อ เส้นเล็กต้มยำนะ" ปุกตอบพ่อไป

หลังจากนั้น ปุกก็ก้มหน้าก้มตา ปั่นอย่างเอาเป็นเอาตายกันไปข้าง

10 นาที ปุกได้ยินเสียงพ่อเปิดประตูบ้าน แต่ก็ยังไม่สนใจอะไร คิดว่าเดี๋ยวคงจะลงไป

แต่พ่อ ถือชามก๋วยเตี๋ยว พร้อมแกะก๋วยเตี๋ยวใส่มาให้ เรียกว่าพร้อมกิน ใส่ปากได้เลย

"เอ้า รียกินนะ เดี๋ยวอืด " ปุกรับพร้อมขอบคุณพ่อ มือนึง พิมพ์คอม อีกมือคีบก๋วยเตี๋ยวเข้าปาก

ผ่านไปสักพัก พ่อตะโกนถามมาว่า อร่อยมั๊ย ปุกก็ตอบกับไปว่าอร่อยคะ

แต่ยังไม่ทันสิ้นเสียงปุก พ่อเดินมาพร้อมน้ำเย็น ใส่น้ำแข้ง แล้วพูดว่า

"ก๋วยเตี๋ยวเจ้านี้อร่อยนะ ขายถูกด้วย20 บาทเอง แต่ของเราพ่อซื้อพิเศษมาให้

อะน้ำ กินเสร็จหรือยัง เดี๋ยวเอาจานไปเก็บให้"

ปุกน้ำตาคลอ พร้อมกับไหว้รับน้ำจากพ่อ บอกพ่อว่าเดี่ยวลงไปเก็บเอง

ที่เขียนมาวันนี้อยากจะบอกว่าความรักที่พ่อแม่ให้เรานั้น มีตลอด365 วัน

ไม่จำเป็นต้องมีวันพิเศษ

อยากให้ทุกคนรักพ่อแม่ และครอบครัวทุกวันคะ

 ปุกรักพ่อคะ